"ﺑﻪ ﻧﺎﻡ ﺧﺪﺍﯼ ﺻﻠﺢ ﻭ
ﺁﺷﺘﯽ"
ﺍﯾﻨﺠﺎ "ﻣﺮﯾﻮﺍﻥ" ﺍﺳﺖ ﺑﻪ ﻭﻗﺖ ﺷﺮﻋﯽ ﺳﺮﺩﺷﺖ، ﺩﺭ ﻫﻔﺘﻤﯿﻦ ﺭﻭﺯ
ﺗﯿﺮﻣﺎﻩ ١٣٩٤، ٢٨ﺍﻣﯿﻦ ﯾﺎﺩﻭﺍﺭﻩ ﻭ ﮔﺮﺍﻣﯿﺪﺍﺷﺖ ﺷﻬﺎﺩﺕ ﺷﻬﺮ "ﺳﺮﺩﺷﺖ"؛ ﺍﺯ ﻫﻤﯿﻨﺠﺎ،
ﺍﺯ ﺭﻭﺳﺘﺎﯼ "قلعهﺟﯽ"، ﺧﻮﺍﻫﺮ ﺧﻮﺍﻧﺪهی "ﻫەڵەﺑﺠە"، ﺍﺯ ﺳﺮﺯﻣﯿﻦ
ﺧﺎکهای ﺁﻟﻮﺩهی ﺯﻧﺪﻩ ﺑﻪ ﯾﺎﺩ ﺷﻬﯿﺪﺍﻧﺶ، ﻫﻢ ﺁﻏﻮﺵ ﺑﺎ ﺁﻩ ﻭ ﺿﺠﻪ ﻭ ﻧﺎﻟهی ﻣﺼﺪﻭﻣﺎﻧﺶ ﻭ ﭼﺸﻢ
ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ ﺑﺮﮔﺸﺘﻦ "ﺷﯿﻮﺍ"ﯼ ﻣﻔﻘﻮﺩﺵ، ﺩﺭﻭﺩ میﻓﺮﺳﺘﯿﻢ ﺑﻪ ﺳﺮﺩﺷﺖ ﻭ ﺗﺎﺭ ﻭ ﭘﻮﺩﺵ،
ﺑﻪ ﻏﺒﺎﺭ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﺮ ﻣﺰﺍﺭ ﺷﻬﯿﺪﺍﻧﺶ، ﺑﻪ ﭼﺸﻤﺎﻥ ﺗﺎﺭ، ﭘﻮﺳﺘﻬﺎﯼ ﺗﺎﻭﻝ ﺯﺩﻩ ﻭ ﺭیههای ﭼﺮﻭﮐﯿﺪهی
ﻣﺼﺪﻭﻣﺎﻧﺶ ﻭ ﺑﻪ ﺑﺎﺯﻣﺎﻧﺪﮔﺎﻥ ﯾﺎﺩﮔﺎﺭ ﺷﻬﯿﺪﺍﻧﺶ . ﺍﯾﻨﮏ، ﺍﯾﻨﺠﺎ ﻫﻢ "ﻣﺮﯾﻮﺍﻥ" ﺍﺳﺖ
ﻭ ﻫﻢ "ﺳﺮﻭﺁﺑﺎﺩ" ﻭ ﻫﺮ ﺩﻭ ﻣﯿﺮﺍثدار ﺭﻭﺳﺘﺎﻫﺎﯾﯽ ﺍﺯ ﺟﻨﺲ ﺳﺮﺩﺷﺖ، ﺭﻭﺳﺘﺎﻫﺎﯾﯽ ﺑﺎ
ﺳﺎﮐﻨﺎﻧﯽ ﻣﺼﺪﻭﻡ ﻭ ﺧﺴﺘﻪ ﺍﺯ بیﻣﻬریهای ﻭ ﭘُﺮ ﺍﺯ ﺍﺳﺘﻘﺎﻣﺖ ﻭ ﺍﻃﻤﯿﻨﺎﻥ ﻭ ﺍﻣﯿﺪ ﺑﻪ
ﻓﺮﺩﺍﻫﺎ. ﺩﯾﺎﺭ ﻣﺮﺩﻣﺎﻥ ﺳﺎﺩﻩ ﺯﯾﺴﺖ، ﻃﺒﯿﻌﺖ ﺩﻭﺳﺖ ﻭ ﺻﻠﺢ ﻃﻠﺒﯽ ﮐﻪ "ﺳﻼﺡ ﺳﺒﺰ"
ﺷﻨﺎﺳﻨﺎمهاﺷﺎﻥ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ؛ ﺁﻧﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺭﻭﺯ ﺭﺍ ﺗﺎ ﺷﺐ ﻭ ﺷﺐ ﺭﺍ ﺗﺎ ﺷﻔﻖ ﻧﮕﻬﺒﺎﻧﺎﻧﯽ ﺩﻟﺴﻮﺯ ﺑﺮﺍﯼ
ﺟﻨﮕﻠﻬﺎﯾﺶ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﺗﺎ ﺁﻥ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺁﺗﺶ ﺧﺸﻢ ﺻﺪﺍﻡ ﻭﺍﺭهﻫﺎ ﺑﺮﻫﺎﻧﻨﺪ ﻭ ﺑﺎ ﺍﺳﺘﻘﺎﻣﺖ ﻭ ﺗﺮﻭﯾﺞ
ﻓﮑﺮ ﺳﺒﺰ، ﺑﻪ ﺧﺸﻮﻧﺖ ﻭ ﺑﻤﺐ ﻭ ﻣﻮﺷﮏ ﻭ ﺟﺘﻬﺎﯼ ﺟﻨﮕﻨﺪﻩ ﻧﻪ ﺑﮕﻮﯾﻨﺪ . ﭘﯿﺎﻡ ﺍﺗﺤﺎﺩ، ﻫﻤﺪﻟﯽ ﻭ
ﻫﻤﻨﻮﺍﯾﯽ ﻣﺎ ﻣﺼﺪﻭﻣﺎﻥ ﻭ ﯾﺎﺩﮔﺎﺭﺍﻥ ﺑﻤﺒﺎﺭﺍﻧﻬﺎﯼ ﺷﯿﻤﯿﺎﯾﯽ ﺭﺍ ﺍﺯ "قلعهﺟﯽ"،
ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﺗﺴﻠﯿﺤﺎﺕ ﻣﺮﮔﺒﺎر ﺷﯿﻤﯿﺎﯾﯽ ﺑﻪ ﻋﻨﻮﺍﻥ ﻧﻤﺎﺩ ﻣﻈﻠﻮﻣﯿﺖ ﺭﻭﺳﺘﺎﻫﺎﯼ ﻣﺴﻤﻮﻡ ﺑﻪ ﺷﯿﻤﯿﺎﯾﯽ
ﺷﻬﺮﺳﺘﺎﻧﻬﺎﯼ "ﺳﺮﻭﺁﺑﺎﺩ" ﻭ "ﻣﺮﯾﻮﺍﻥ" ﺭﺍ ﺍﺯ فاصلهی ١٧٠ ﮐﯿﻠﻮﻣﺘﺮﯼ
ﭘﺬﯾﺮﺍ ﺑﺎﺷﯿﺪ. ﺑﻪ ﺷﻤﺎ ﺍﻃﻤﯿﻨﺎﻥ میدﻫﯿﻢ ﮐه ﺁﯾﻨﺪﻩ ﺍﺯ ﺁﻥ ﻣﺎ ﻭ ﺗﻤﺎﻣﯽ ﺁﻧﺎﻧﯽ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺻﺎﻣﺖ
ﺷﺪﻥ ﺻﺪﺍﯼ ﮔﻠﻮﻟﻪ ﻭ ﺑﻤﺐ ﺭﺍ ﺁﺭﺯﻭ ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﻣﮋﺩﻩ ﺑﺎﺩ ﮐﻪ ﺳﺮﺍﻧﺠﺎﻡ ﮔُﻞ ﺑﺮ ﮔﻠﻮﻟﻪ، ﮐﺒﻮﺗﺮ ﺑﺮ
ﻗﻔﺲ ﻭ ﺳﺒﺰﻩ ﻭ ﺟﻨﮕﻞ ﺑﺮ ﺩﻭﺩ ﻭ ﺁﺗﺶ ﻓﺎﺋﻖ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺁﻣﺪ .
ﮐﺎﻧﻮﻥ ﺣﻤﺎﯾﺖ ﺍﺯ ﻣﺼﺪﻭﻣﺎﻥ ﺷﯿﻤﯿﺎﯾﯽ ﮐﺮﺩﺳﺘﺎﻥ
