سرلشكر محمد علی جعفری، فرمانده کل سپاه پاسداران طی حکمی سرتیپ حسين همدانی را به فرماندهی "سپاه محمد رسول الله تهران بزرگ" منصوب کرد. انتظار می رود که تغییر فرماندهی سپاه محمد رسول الله در راستای افزایش انسجام و هماهنگی بیشتر نیروهای بسیج و نیروی زمینی سپاه در کنترل پایتخت ایران باشد. این دو نیرو مدتی پیش و به دستور فرمانده کل سپاه پاسداران، پس از تایید رهبر جمهوری اسلامی به طور رسمی در یکدیگر ادغام شدند.
لشگر محمد رسول الله تهران بزرگ - که پیش از این "لشگر ۲۷ محمد رسول الله" خوانده می شد - تا سال ۱۳۷۴ مسوولیت کنترل پایتخت در شرایط غیرعادی را برعهده داشت. پس از تشکیل "قرارگاه ثارالله" که وظیفه اصلی آن برقراري امنيت شهر تهران بود، این لشگر نیز زیرمجموعه قرارگاه شد. مقر فرماندهی قرارگاه ثارالله در حد فاصل ده ونک و اوين در شمال تهران قرار دارد. در سال ۱۳۸۷ و به دنبال تغييرات ايجاد شده در ساختار سپاه پاسداران و تشكيل سپاههاي استاني، لشكر ۲۷ محمد رسولالله و منطقهمقاومت بسيج تهران بزرگ در يكديگر ادغام شدند و به "سپاه محمد رسولالله تهران بزرگ" تغيير نام يافت. پس از انتخابات ریاست جمهوری در ۲۲ خردادماه سال جاری، به دستور شورای عالی امنیت ملی وظیفه کنترل پایتخت تا دو ماه بر عهده قرارگاه ثارالله و بالطبع لشگر محمد رسوال الله در تعامل با نیروی مقاومت بسیج گذاشته شد. بازداشت، بازجویی و اعتراف گیری از بسیاری از چهره های مشهور سیاسی و فرهنگی از جمله سعید حجاریان، پس از انتخابات اخیر توسط این لشگر انجام شد.
سرتیپ حسین همدانی، فرمانده جدید سپاه محمد رسول الله، پیش از این جانشینی حسین طائب، فرمانده سابق نيروی مقاومت بسيج را بر عهده داشت. از حسین طائب به عنوان یکی از چهره های اصلی سرکوب اعتراضات پس از انتخابات ریاست جمهوری نام برده می شود. نیروی های بسیجی روز ۲۳ خرداد ماه و به درخواست فرمانده نیروی انتظامی ایران، برای کنترل پایتخت ایران فرخوانده شدند و پس از آن در هماهنگی با لشگر محمد رسول الله به کار خود ادامه دادند. حسین همدانی در ۱۸ تیرماه سال جاری با تایید نقش بسیج در سرکوب اعتراضات پس از انتخابات و دستگیری های گسترده گفته بود: "آنقدر اطلاعات و اعتراف از اغـتـشاشگران به دست آمده كه اگر تا مدتها همه رسانهها بسيج شوند، نمي توان تمام اين اعترافات را به مردم انتقال داد". وی میرحسین موسوی و کروبی را به "داشتن ستاد انقلاب مخملي و وارد كردن سيستم مخابراتي پيشرفته از دوبي و شنود مسائل امنيتي" متهم کرده بود.
سرتیپ حسین همدانی از فرماندهان قدیمی سپاهی است. او از موسسین سپاه پاسداران در کردستان است و در نبردهای داخلی کردستان در آغاز انقلاب ایران حضور داشته است. همدانی از ابتدا تا پایان جنگ ایران و عراق سمت های مختلفی را در جبهه غرب کشور تجربه کرده است. او نخستين فرمانده "لشكر ۳۲ انصارالحسين سپاه" و فرمانده "لشكر ۱۶ قدس گيلان" در دوران جنگ بوده است. اما مهمترین سمت همدانی فرماندهی لشگر ۲۷ محمد رسول الله بود. موسس اصلی این لشگر احمد متوسلیان بود که در سال ۱۳۶۰ با ادغام نیروهای سپاه مریوان، پاوه و همدان تيپ ۲۷ محمد رسولالله را تشكيل داد و فرماندهي تيپ مذكور را نيز خود به عهده گرفت. احمد متوسلیان در آن زمان با مخالفت های فراوانی از سوی برخی دیگر از فرماندهان سپاهی روبرو می شد و حتی به داشتن نفاق متهم شد. این فشارها بر روی او موجب شد تا در روز ۱۴ تیر ۱۳۶۱ یکباره تصمیم بگیرد با تعدادی نیرو به لبنان برود که در آن زمان درگیر تهاجم ارتش اسراییل و جنگ و آشوب داخلی بود. متوسلیان در لبنان به گروگان گرفته شد و تا کنون خبری از سرنوشت او منتشر نشده است. گفته می شود که حسین همدانی یکی از منتقدان احمد متوسلیان در زمان حضور در لشگر ۲۷ محمد رسول الله بوده است.
حسین همدانی از دوستان نزدیک محمد علی جعفری فرمانده کل سپاه است. آشنایی و همکاری این دو به دوران جنگ ایران و عراق باز می گردد. در دهه ۷۰ که سردار جعفری فرمانده نیروی زمینی سپاه پاسداران بود، همدانی مسئولیت لشگر ۲۷ محمد رسول الله را بر عهده گرفت. پس از آن که جعفری "مرکز راهبردی سپاه" را در سال ۱۳۸۴ تاسیس کرد، بلافاصله همدانی را به سمت معاونت خود در این مرکز منصوب نمود. در سال ۱۳۸۷ نیز سردار جعفری همدانی را به جانشینی فرمانده نیروی مقاومت بسیج منصوب کرد. چند ماه پس از این انتصاب بود که همدانی یک جنجال بین المللی را برای رژیم جمهوری اسلامی آفرید. او طي یک سخنرانی در آبان ۸۷ در شهر همدان اعلام کرد که "جمهوري اسلامي تامين کننده تسليحات ارتش هاي آزادي بخش منطقه" است. سردار همداني همچنین عمليات شهادت طلبانه را از روش هاي جنگي نيروهاي تحت امر خود ذکر کرده، و گفته بود "بسيجيان ما متراكم از انرژي هسته اي هستند كه اگر منفجر شود مقاومت جانانه اي را در مقابل متجاوزان به منصه ظهور مي رسانند." بازتاب گسترده اظهارات همدانی در رسانه هاي بين المللي تا حدي بود که او مجبور شد اظهارات خود را تکذیب کند.
