زینب جلالیان در سال ۱۳۶۱ در ماکو متولد شده و در سن ۱۰
سالگی به دلیل اینکه خانوادهاش
با تحصیل او مخالف بودند از خانه فرار کرده است. و بلافاصله پس از فرار از خانه
جذب حزب کارگران کردستان (پکک) شد که در آن زمان در ایران فعالیت قانونی
داشت . در سال 1386، در سن ۲۵ سالگی از سوی مأموران اداره اطلاعات کرمانشاه دستگیر
شد . به گفته فعالان کُرد، دادگاه رسیدگی به اتهامات زینب جلالیان بدون حضور وکیل
مدافع برگزار شده و تنها چند دقیقه به طول انجامیدهاست . نزدیکان وی میگویند
که جلالیان این اتهامات را نمیپذیرد و در سالهای گذشته تنها با گروه پکک بهطور
غیر مسلحانه همکاری داشتهاست . او در دادگاه انقلاب ابتدا به اعدام و سپس به حبس
ابد محکوم شد. مدتی در زندان اوین و مدتی نیز در زندان سنندج به سر
برده است و هماکنون در بند زنان زندان دیزلآباد کرمانشاه زندانی است . او دقیقا
٧ سال است که در زندان است و از ٣ سال پیش تاکنون ملاقاتی نداشته است و هیچیک از
اعضای خانوادهاش را ندیده است . پدر زینب میگوید که به دلیل مشکلات مالی نمیتواند
به ملاقات دخترش برود چون آنها در ماکو زندگی میکنند که به کرمانشاه خیلی دور است
و تهیه هزینهی این سفر برایشان مقدور نیست . وکیل زینب جلالیان هم گفته برای
اعطای مرخصی به موکلش پیش شرطهایی قائل شدهاند که مصاحبه و هر چیز دیگری میتواند
باشد ولی زینب آنها را رد میکند. زینب جلالیان که هماکنون زندانی بند زنان زندان دیزلآباد
کرمانشاه میباشد و از خونریزی شدید روده و مشکلات شدید بینایی رنج میبرد. وی از
هرگونه اقدام درمانی از سوی مسوولین زندان تاکنون محروم بوده است . او تاکنون
چندین بار تقاضای انتقال به زندان محل سکونت خود را به مسوولین ارایه داده و
تاکنون با تقاضای وی مخالفت شده است .
