مظفر صالح نیا و شریف ساعد پناه از اعضای هیئت مدیره اتحادیه آزاد کارگران ایران، پس از بیش از دو هفته بازداشت در میان استقبال پرشور خانواده های خود، اعضای اتحادیه آزاد کارگران ایران، اعضا کمیته هماهنگی و دیگر فعالین و کارگران در شهر سنندج از زندان آزاد شدند.
امروز 29 دی ماه از ساعات اولیه صبح، مقابل دادگاه و سپس زندان مرکزی سنندج شاهد جنب و جوشی پرشور در میان خانواده های کارگری، اعضا اتحایه و دیگر فعالین کارگری بود. دیروز اعلام کرده بودند برای روشن شدن وضعیت شریف و مظفر قاضی حضور ندارد، صبح امروز نیز وضعیت روشن نبود تا اینکه اعلام شد کارگران زندانی با قرار وثیقه 80 میلیون تومانی میتوانند آزاد شوند و همین امر باعث تلاشی صد چندان در میان دوستداران شریف و مظفر شد. در مدت کوتاهی وثیقه ها حاضر و بلافاصله به دادگاه آورده شد و حکم آزادی اعضای هیئت مدیره اتحادیه صادر گردید و جمعیت حاضر در مقابل دادگاه بسوی زندان مرکزی سنندج رهسپار شدند و پس از ساعتی انتظار، در ساعت 30/14 با خارج شدن مظفر و سپس نزدیک ساعت 16 شریف ساعد پناه از زندان با دسته های گل به استقبال آنان شتافتند و مظفر و شریف را به آغوش کشیدند.
اتحادیه آزاد کارگران ایران آزادی شریف ساعد پناه و مظفر صالح نیا را به خانواده های این عزیزان، اعضا اتحادیه، و تمامی کسانی که از روز اول بازداشت این کارگران، تلاش بی وقفه ای را برای آزادی آنان آغاز کردند صمیمانه تبریک میگوید و مراتب قدردانی خود را از اعضا کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکلهای کارگری و دیگر فعالین کارگری در شهر سنندج که همدوش با خانواده ها و اعضا اتحادیه آزاد کارگران ایران برای آزادی شریف و مظفر کوشیدند اعلام میدارد و بیش از هر زمان دیگری بر اتحاد و همبستگی کارگران تاکید میکند.
ما همچنین مراتب سپاس و قدردانی خود را از مردم شریف سنندج که هیچگاه اعضای اتحادیه آزاد کارگران ایران را تنها نگذاشته اند و هر زمان که لازم شده، دار و ندار خود را برای آزادی کارگران زندانی به وثیقه گذاشته اند اعلام میداریم و درودهای گرم خود را نثار این عزیزان و همبستگی پرشور آنان با کارگران زندانی میکنیم.
شریف و مظفر آزاد شدند. اما هنوز رضا شهابی، ابراهیم مددی، بهنام ابراهیم زاده، علی نجاتی، شاهرخ زمانی، مهدی شاندیز، محمد جراحی، شیث امانی و دهها و صدها انسان آزادیخواه و برابری طلب در زندانها بسر می برند و قرارهای وثیقه بر بالای سر کارگرانی همچون شریف و مظفر و دیگر کارگرانی که از زندان آزاد شده اند، قرار دارد. به این وضعیت باید خاتمه داده شود. کارگران حق دارند نسبت به شرایط کار و زیست خود معترض باشند، حق دارند تشکلهای خود را برای دفاع از حقوق انسانیشان برپا دارند، حق دارند هر زمان که بر حسب منافع خود لازم دیدند دست به اعتصاب بزنند. زندان و دادگاه و محاکمه و صدور وثیقه برای بر خورداری از حق آزادی از زندان، نه شایسته کارگران و رهبران کارگری معترض و انسانهای عدالت خواه، بلکه از نظر ما در اتحادیه آزاد کارگران ایران، تمامی اینها می باید در حق کسانی اعمال شود که هیچگونه حق بقا و برخوردار ی از یک زندگی انسانی را برای میلیونها کارگر قائل نیستند و با قانون و بدون قانون، هر روزه در حال تحمیل شرایط مشقت بارتری بر طبقه کارگر ایران می باشند.
